Pokaz „Symfonii fabryki Ursus” pamięci Rafała Urbackiego

12 i 13 grudnia odbędą się spotkania i projekcja filmu „Symfonia fabryki Ursus” Jaśminy Wójcik poświęcone pamięci polskiego reżysera teatralnego, choreografa, performera Rafała Urbackiego.

Wydarzenie jest częścią projektu edukacji przez praktykę – OKNO, organizowanego przez Ośrodek Teatralny Kana. Projekt od ponad dwudziestu lat gromadzi doświadczonych twórców oraz młodych ludzi, dla których teatr staje się ważną częścią życia: założycieli niezależnych grup, animatorów nieformalnej kultury, artystycznych autsajderów, a także wszystkie osoby zainteresowane samokształceniem poprzez teatr.

W tym roku łącznikiem tematycznym kolejnych odsłon OKNA jest „Ciało w ruchu”, a bohaterem czwartego spotkania jest zmarły w 2019 roku Rafał Urbacki, twórca choreografii do „Symfonii fabryki Ursus”.

Ośrodek Teatralny Kana zaprosił przyjaciół i artystów niegdyś współpracujących z autorem pojęcia alternatywnej motoryki. W spotkaniach wezmą udział Jaśmina Wójcik, Igor Stokfiszewski, Tatiana Cholewa i Radosław Lis, Magdalena Hasiuk.

Program wydarzenia (online)

12 grudnia, sobota

godzina 18.30: projekcja filmu dokumentalnego „Symfonia fabryki Ursus”

godzina 20: spotkanie z twórcami filmu: Jaśminą Wójcik (reżyserka, współscenarzystka) i Igorem Stokfiszewskim (współscenarzysta, II reżyser), prowadzenie: Weronika Fibich

13 grudnia, niedziela

godzina 17: kierunki i możliwości warsztatowe proponuje Tatiana Cholewa i Radosław Lis

godzina 17.20: spotkanie z tancerzami i autorami pokazu: Tatianą Cholewą i Radosławem Lisem, prowadzenie: Magdalena Hasiuk (Instytut Sztuki PAN, Warszawa)

Uczestnictwo we wszystkich wydarzeniach jest bezpłatne. Linki do poszczególnych wydarzeń zostaną udostępnione na stronie: www.kana.art.pl.

Rafał Urbacki (1984–2019) – polski reżyser teatralny, choreograf, performer, twórca wizualny, animator kultury, twórca działań o charakterze artystyczno-społecznym, tożsamościowym i partycypacyjnym. Swoją działalność teatralną rozpoczął w Teatrze Tańca „Kierunek” w Bytomiu jako tancerz na wózku, który porzucił dzięki opracowaniu autorskiej metody ruchu. Studiował reżyserię dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, kulturoznawstwo na Uniwersytecie Śląskim i wiedzę o teatrze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był uczniem Iwony Olszowskiej, na jej warsztatach poznawał metody ruchu autentycznego i Feldenkraisa. Współpracował z wieloma instytucjami kultury z całego kraju, artystami i grupami niezależnymi, był także stypendystą Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Marszałka Województwa Śląskiego, Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk. Pełnił rolę wykładowcy na kilku polskich uczelniach, w tym w Instytucie Kultury Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Jako choreograf współpracował z takimi reżyserami jak: Monika Strzępka, Radosław Rychcik, Katarzyna Kalwat, Magdalena Miklasz. Do jego najważniejszych autorskich prac tożsamościowych lub społeczno-artystycznych zaliczyć można: Mover. Projekt społeczny (Śląski Teatr Tańca, Bytom 2010), Mt 9,7 [On wstał i poszedł do domu] (Stary Browar, Poznań 2010), W Przechlapanem (Instytut Teatralny, Warszawa 2012), Niech nigdy w tym dniu słońce nie świeci (Teatr Fredry, Gniezno 2014), Gatunki chronione (z Anu Czerwińskim; Bytomski Teatr Tańca i Ruchu ROZBARK, Bytom 2014), Serce robotnika napędza praca (Bytomski Teatr Tańca i Ruchu ROZBARK, Bytom 2014), Bloki i familoki. Kabaret społeczny (Teatr Śląski, Katowice 2015), Kształt rzeczy. O węglu i porcelanie (Muzeum Śląskie, Katowice 2015), Jaram się (Industriada/Teatr Śląski, Huta Królewska 2016).

(bio Rafała Urbackiego oprac. Joanna Kocemba-Żebrowska)